رسول خدا ( ص ) از كثرت نماز و نافله پاهايش ورم مىكرد و احساس درد نمىكرد ، همچنين حضرت زهرا ( س ) از كثرت نماز پاهايش متورّم شده ، چنان غرق لذّت نماز بود كه احساس درد نمىكرد . اين كه براى پيامبر اكرم و حضرت على و حضرت زهرا ( ع ) ظواهر دنيا لذتى نداشت و نسبت به امورى كه ديگران خود را براى بدست آوردنش به زحمت مىاندازند ، آنها بىرغبت بودند به اين خاطر بود كه آنها لذّت بالاترى را درك كرده بودند ؛ چنانچه جانبازان صحنه‌ى كربلا چنان غرق خدا بودند و در لذّت روحى مستغرق شده بودند كه هيچ احساس درد و ناراحتى از تير و نيزه و شمشير نداشتند . « 1 » ج . يكى ديگر از فوائد روانى نماز ، تجسّم نماز و لذائذ آن ، در عالم برزخ است ؛ زيرا گفتار و كردار ما ، به وسيله‌ى كرام الكاتبين همه ثبت و ضبط مىگردد و اين حقيقت گرچه قبول آن در زمان سابق ، به ايمان قوى احتياج داشت و مىبايست تعبّداً قبول مىكردند ، ولى امروزه نمونه‌ى كامل آن را با امكانات صوتى - تصويرى ، مانند ضبط صوت و دوربين‌هاى فيلمبردارى كه پديد آمده مشاهده مىكنيم و قبول آن براى ما آسان شده است . اعمال و كردار ما از ما جدا نمىشود و در عالم برزخ و عوالم ديگر تجسّم پيدا مىكند و انيس و رفيق ما مىشود و چنانچه رسول خدا ( ص ) فرمود : هيچ كس در قبر تنها نيست ، زيرا عمل او مونس اوست . « 2 »

--> ( 1 ) . لم يمسّهم الم الحديد . ( 2 ) . منازل الاخرة ، ص 42 .